Publikacje
Oryginalne rozwiązania

Znak Towarowy

Ochrona znaku towarowego dzięki rejestracji rozciąga się na całe terytorium kraju członkowskiego, chyba że przepisy stanowią inaczej. Ochrona,  ma charakter terytorialnie ograniczony do terytorium państwa, które udziela ochrony. Zasada terytorialności nie stoi jednak na przeszkodzie w uzyskaniu ochrony dla terenu całej Wspólnoty Europejskiej na podstawie rozporządzenia nr 40/94 o znaku towarowym Wspólnoty ((Wróbel A., Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej. Komentarz, LEX 2008)). Ochrona jest szersza wówczas, gdy znak jest szeroko używany.

Zgodnie z treścią art. 121 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r.- Prawo własności przemysłowej, na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne. Artykuł 129 wspomnianej ustawy wylicza przypadki kiedy nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, które:

  • nie mogą być znakiem towarowym;
  • nie mają dostatecznych znamion odróżniających.

Nie posiadają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które,

  • nie nadają się do odróżnienia w obrocie towarów, dla których zostały zgłoszone;
  • składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności;
  • weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych
    i utrwalonych praktykach handlowych((Ustawa z dnia 30 czerwca 2000r.- Prawo własności przemysłowej (Dz.U. . z 2003r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.)).

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2007r. „należy zauważyć, że ochrona znaku towarowego renomowanego jest szersza niż ochrona znaku, który renomowany nie jest, w tym sensie, że znak renomowany jest chroniony przed używaniem dla jakichkolwiek towarów, jeżeli mogłoby to przynieść używającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy znaku”((Wyrok NSA z dnia 21 listopada 2007r. (II GSK 207/07) )).

Treść art. 131 ustawy- Prawo własności przemysłowej stanowi, że nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia:

  • których używanie narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich;
  • które są sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami;
  • które ze swojej istoty mogą wprowadzić odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, właściwości lub pochodzenia geograficznego towaru.

W okresie pomiędzy zgłoszeniem znaku towarowego do rejestracji
a wydaniem decyzji przez Urząd Patentowy zgłaszający może rozszerzyć przedmiot oraz obszar prowadzonej działalności, a także dotychczasowe formy używania oznaczenia((Sołtys B., Nazwy handlowe i ich ochrona w prawie polskim, Zakamycze 2003 )).

Udzielenie prawa ochronnego dla określonych towarów nie wyklucza udzielenia mu prawa na taki sam znak również dla towarów identycznych lub podobnych, a także udzielenia mu prawa ochronnego na podobny znak towarowy dla towarów identycznych lub podobnych ((Ustawa z dnia 30 czerwca 2000r.- Prawo własności przemysłowej, art. 134)).

Po uzyskaniu ochrony odpowiedni urząd wydaje Certyfikat Rejestracyjny,
w Polsce jest to Świadectwo Ochronne. Dokument ten świadczy o uzyskaniu ochrony na dany znak. Zawarta w nim jest również data od której znak jest chroniony, numer chronionego znaku właściciela, wizerunek znaku oraz zakres ochrony znaku według klasyfikacji nicejskiej.

Znak chroniony jest przez 10 lat. Po upływie tego czasu jego ochrona może zostać przedłużona.