W skrócie: Ochrona dóbr osobistych obejmuje zdrowie, cześć (dobre imię), wizerunek, prywatność, tajemnicę korespondencji, kult pamięci osoby zmarłej i inne wartości osobowe (art. 23 Kodeksu cywilnego, otwarty katalog). Naruszenie uzasadnia trzy rodzaje roszczeń. Pierwszy: o zaniechanie i usunięcie skutków (przeprosiny). Drugi: o zadośćuczynienie pieniężne – w sprawach medialnych do nawet kilkuset tysięcy złotych (art. 448 Kodeksu cywilnego). Trzeci, w wybranych przypadkach: odpowiedzialność karna (art. 212 i 216 Kodeksu karnego). DSA (17 lutego 2024 r.), unijny akt o usługach cyfrowych, dał nowe narzędzia walki z hejtem, fake reviews i deepfake'ami w sieci. Korzystają z nich osoby prywatne i firmy. Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 22/23 z 3 października 2023 r. potwierdził, że firmy także mogą żądać zadośćuczynienia za naruszenie reputacji online.
Kiedy warto zwrócić się o pomoc w sprawie naruszenia dóbr osobistych
Najczęściej zgłaszają się klienci w pięciu sytuacjach:
- Hejt lub pomówienie w internecie (Facebook, Instagram, X, TikTok, fora). Najczęstsza kategoria spraw: obraźliwe komentarze, nieprawdziwe oskarżenia, doxxing (publikacja danych osobowych), cyberbullying. Trzeba szybko zabezpieczyć dowody i podjąć decyzję o drodze prawnej.
- Negatywne, nieprawdziwe recenzje konkurencji (Google Maps, Booking, Allegro, OPineo). Klient widzi spadek opinii, traci klientów. Sąd Najwyższy uchwałą III CZP 22/23 potwierdził, że firma może żądać zadośćuczynienia za fake review.
- Naruszenie wizerunku lub deepfake AI z twarzą klienta (zdjęcia bez zgody, materiały reklamowe, treści generowane przez sztuczną inteligencję). Po sprawie Brzoska/Mensah przeciwko Meta z lat 2024-2026 odpowiedzialność może obejmować także platformę.
- Pomówienie w mediach tradycyjnych (artykuł prasowy, program telewizyjny, audycja radiowa). Klient ma 21 dni na żądanie sprostowania (art. 31a Prawa prasowego), niezależnie od pozwu o zadośćuczynienie.
- Mobbing lub naruszenie godności pracownika (art. 11¹ i 94³ Kodeksu pracy). Wyrok Sądu Najwyższego III PSKP 37/24 z 25 marca 2025 r. rozszerzył odpowiedzialność pracodawcy. Odpowiada on także za bierność wobec mobbingu, który wobec ofiary stosują współpracownicy.
Druga strona spraw o ochronę dóbr osobistych: klient otrzymał wezwanie lub pozew za wypowiedź (post, recenzję, komentarz, artykuł). Linie obrony: prawda i interes społeczny, dozwolona krytyka konsumencka, granice wolności słowa.
W czym pomagamy w sprawach o ochronę dóbr osobistych
Naszą Kancelarię Adwokacką prowadzi adwokat Joanna Jakubowska-Zawada (wpis na listę adwokatów: RZE/Adw/581, Okręgowa Rada Adwokacka w Rzeszowie). Sprawy o ochronę dóbr osobistych prowadzimy dla osób fizycznych poszkodowanych hejtem, pomówieniem, naruszeniem wizerunku czy deepfake'em. Prowadzimy je też dla firm, które bronią dobrego imienia przed nieuczciwą konkurencją, fake review'ami i kampaniami w mediach.
Zakres prowadzonych spraw obejmuje:
- Zabezpieczenie dowodów: koordynacja screenshotów z notariuszem, web archive, zaświadczenia o stanie strony.
- Wezwanie do zaniechania i usunięcia skutków: pisma przedsądowe, negocjacje, mediacje.
- Pozew cywilny o ochronę dóbr osobistych: sąd okręgowy, roszczenia niemajątkowe (zaniechanie, przeprosiny) i majątkowe (zadośćuczynienie, świadczenie na cel społeczny).
- Postępowanie zabezpieczające: szybki zakaz dalszej publikacji, usunięcie wpisu na czas procesu.
- DSA notice-and-action wobec platform (Facebook, Google, X, TikTok), sprawy o ujawnienie danych anonimowych użytkowników.
- Prywatny akt oskarżenia z art. 212/216 Kodeksu karnego (zniesławienie, znieważenie), reprezentacja w postępowaniu karnym.
- Sprawy o sprostowanie prasowe (art. 31a Prawa prasowego), postępowanie szczególne do 30 dni.
- Sprawy mobbingowe i naruszeń godności pracownika: pozwy z art. 94³ Kodeksu pracy, łączone z roszczeniami z art. 24 i 448 Kodeksu cywilnego.
- Obrona w sprawach o naruszenie dóbr osobistych: gdy Klient jest pozwany za wypowiedź, recenzję lub publikację. Linie obrony oparte na prawdzie i interesie społecznym, dozwolonej krytyce, granicach wolności słowa.
- Doradztwo dla firm przy zarządzaniu reputacją online: polityki odpowiedzi na recenzje, procedury wewnętrzne, przygotowanie firmy na incydenty wizerunkowe.
Mamy doświadczenie w sprawach z elementem internetowym (na styku z prawem IT i RODO), dlatego reagujemy szybko. Działamy w Rzeszowie, na Podkarpaciu oraz zdalnie w całej Polsce.
Jak wygląda współpraca krok po kroku
-
Zabezpieczenie dowodów
Pierwszy ruch po wykryciu naruszenia: screenshot z datą i godziną, zaświadczenie notarialne autentyczności screenshotu, web archive (archive.org). Bez zabezpieczenia dowodów cała sprawa może upaść, jeśli sprawca usunie wpis. Zabezpieczenie zajmuje godziny, nie tygodnie.
-
Wezwanie do zaniechania i usunięcia skutków lub DSA notice
Pismo do sprawcy (jeśli zidentyfikowany) z żądaniem zaprzestania, usunięcia treści i opublikowania przeprosin. Dla naruszeń internetowych równolegle: zgłoszenie do platformy (Facebook, Google, X) w trybie DSA notice-and-action z żądaniem usunięcia treści jako nielegalnej.
-
Postępowanie zabezpieczające
Wniosek do sądu o szybkie zabezpieczenie roszczenia: zakaz dalszej publikacji, usunięcie wpisu na czas trwania procesu. Sąd rozpatruje w trybie pilnym, postanowienie w 7-30 dni.
-
Pozew o ochronę dóbr osobistych
Skierowany do sądu okręgowego (właściwość rzeczowa wyłączna, art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego). Roszczenia niemajątkowe (zaniechanie, przeprosiny w określonej formie, miejscu, czasie) i majątkowe (zadośćuczynienie, świadczenie na cel społeczny). Reprezentacja na rozprawach, postępowanie dowodowe, w razie potrzeby apelacja.
Twoja sprawa wymaga konsultacji? Napisz adwokat@jakubowskazawada.com lub zadzwoń +48 17 888 60 09.
Pełny przewodnik prawny: ochrona dóbr osobistych
Czym są dobra osobiste
Polskie prawo nie zawiera definicji dobra osobistego. Zamiast definicji art. 23 Kodeksu cywilnego podaje przykładowy, otwarty katalog dóbr. Są to: zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska. Zwrot „w szczególności” oznacza, że katalog jest otwarty. Orzecznictwo i doktryna konsekwentnie rozszerzają go o nowe wartości.
Sądy uznają za dobra osobiste także:
- Prawo do prywatności (życie rodzinne, intymne, dane osobowe),
- Dobre imię osoby fizycznej (cześć zewnętrzna, reputacja zawodowa),
- Kult pamięci osoby zmarłej (przysługuje najbliższym członkom rodziny),
- Więź rodzinna (między rodzicem a dzieckiem, między małżonkami),
- Prawo do anonimowości w określonych sytuacjach,
- Prawo do wizerunku w deepfake (kształtujące się obecnie).
Charakter prawny
Dobra osobiste są niemajątkowe i ściśle związane z osobą: niezbywalne i niedziedziczne, z wyjątkiem już powstałych roszczeń majątkowych. Są też bezwzględne, czyli skuteczne wobec wszystkich (erga omnes). Nie można zrzec się dóbr osobistych w umowie. Można jednak zgodzić się na konkretne, ograniczone w czasie naruszenie (np. zgoda modela na wykorzystanie wizerunku w kampanii reklamowej).
Dobra osobiste firm
Art. 43 Kodeksu cywilnego rozszerza ochronę także na osoby prawne (spółki, fundacje, stowarzyszenia, jednostki samorządu terytorialnego). Do dóbr osobistych firmy zalicza się:
- Nazwę firmy,
- Dobre imię (renomę, reputację, goodwill): najczęściej naruszane,
- Wolność działania,
- Tajemnicę korespondencji.
Sąd Najwyższy w uchwale z 3 października 2023 r., III CZP 22/23 potwierdził: osoba prawna może domagać się zadośćuczynienia pieniężnego za naruszenie dóbr osobistych. Podstawa: art. 448 w związku z art. 43 Kodeksu cywilnego. Dotyczy to także negatywnej, nieprawdziwej opinii w internecie. Spór dotyczył opinii o pompach ciepła na Google Maps. Firma żądała 22 000 zł zadośćuczynienia, a Sąd Okręgowy w Gdańsku zasądził 5 000 zł i przeprosiny.
Podstawy prawne ochrony
Trzon ochrony dóbr osobistych tworzą trzy artykuły Kodeksu cywilnego:
art. 23 | Otwarty katalog dóbr osobistych | | art. 24 | Środki ochrony niemajątkowej (zaniechanie, usunięcie skutków, oświadczenie) i odesłanie do art. 415 oraz 448 | art. 448 | Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę albo zapłata na cel społeczny
Domniemanie bezprawności
Każde naruszenie dobra osobistego jest objęte domniemaniem bezprawności. To podstawowa zasada procesowa: to sprawca musi udowodnić, że jego działanie nie było bezprawne. Pozwany musi wykazać jedną z okoliczności wyłączających bezprawność:
- Zgoda uprawnionego,
- Działanie w ramach porządku prawnego (np. relacja z procesu sądowego, sprawozdanie z rozprawy),
- Wykonywanie prawa podmiotowego,
- Działanie w obronie społecznie uzasadnionego interesu (krytyka prasowa wykonywana z należytą starannością),
- Wolność słowa (art. 54 Konstytucji RP, art. 10 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka), ale tylko gdy wypowiedź mieści się w granicach dozwolonej krytyki.
Środki ochrony
Adwokat prowadzący sprawę o naruszenie dobra osobistego ma do dyspozycji trzy zestawy roszczeń, które można łączyć w jednym pozwie.
Niemajątkowe (art. 24 Kodeksu cywilnego)
- Roszczenie o zaniechanie naruszenia: zakaz dalszego rozpowszechniania, usunięcie wpisu z portalu, zakaz emisji reklamy.
- Roszczenie o usunięcie skutków naruszenia: np. usunięcie nagrania z YouTube, usunięcie posta z Facebook'a, sprostowanie w gazecie.
- Roszczenie o złożenie oświadczenia odpowiedniej treści i formy: najczęściej przeprosiny publikowane w gazecie, na portalu lub na stronie sprawcy. Sąd określa treść, formę, miejsce i czas publikacji.
Majątkowe (art. 448 Kodeksu cywilnego)
- Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę.
- Świadczenie pieniężne na cel społeczny (organizacja charytatywna wskazana przez powoda).
- Odszkodowanie (gdy dodatkowo wystąpiła szkoda majątkowa, np. utracone dochody, koszty leczenia).
Sąd Najwyższy w wyroku z 5 marca 2025 r., II CSKP 59/23 wskazał na represyjno-prewencyjną funkcję zadośćuczynienia. Sąd przy ustalaniu kwoty uwzględnia także sytuację majątkową naruszyciela. Otwiera to drogę do wyższych zadośćuczynień wobec dużych firm i instytucji medialnych.
Karne (uzupełniająco)
- Art. 212 Kodeksu karnego: zniesławienie (kara grzywny, ograniczenia wolności, do 1 roku pozbawienia wolności).
- Art. 212 § 2: zniesławienie za pomocą środków masowego komunikowania (do 2 lat).
- Art. 216 Kodeksu karnego: znieważenie.
- Art. 257 Kodeksu karnego: znieważenie z powodu narodowości, rasy, wyznania.
- Art. 190a Kodeksu karnego: stalking, podszywanie się, kradzież tożsamości.
Naruszenia w internecie: priorytet 2024-2026
Większość obecnych spraw o ochronę dóbr osobistych dotyczy internetu. Najczęstsze kategorie:
- Hejt na portalach społecznościowych (Facebook, Instagram, X, TikTok),
- Negatywne, nieprawdziwe recenzje (Google Maps, Booking, Allegro, OPineo),
- Komentarze obraźliwe na forach internetowych,
- Doxxing (publikacja danych osobowych poszkodowanego),
- Cyberbullying,
- Fake newsy / dezinformacja,
- Deepfake i AI-generated content (najnowsze zjawisko).
DSA: nowe narzędzia od 17 lutego 2024 r.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 (Digital Services Act) stosuje się od 17 lutego 2024 r. do wszystkich pośredników internetowych. Bardzo duże platformy objęło już od 25 sierpnia 2023 r. Wprowadza obowiązek mechanizmu zgłaszania nielegalnych treści (notice and action), przejrzystości algorytmów i raportów rocznych. Polska ustawa wykonawcza (UC21) jest w pracach parlamentarnych. Krajowym koordynatorem ma być Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej.
Sprawa Brzoska/Mensah przeciwko Meta: przełom w sprawach deepfake
Sprawa toczyła się od sierpnia 2024 r.: najpierw postanowienie Urzędu Ochrony Danych Osobowych, w listopadzie zabezpieczenie sądowe (1 rok zakazu emisji deepfake'ów na platformach Meta). Następnie zapadł wyrok merytoryczny Sądu Apelacyjnego w Warszawie z kwietnia 2026 r. Ustanowił on linię, że platforma odpowiada cywilnie za scam (oszustwo), gdy aktywnie targetowała reklamę. Doktryna „pasywnego pośrednika” już nie chroni Meta i Google przy reklamach generowanych przez AI. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 2 grudnia 2025 r., C-492/23 (sprawa Russmedia) potwierdził ten kierunek na poziomie europejskim.
W praktyce poszkodowany deepfake'em może żądać zaniechania, usunięcia, przeprosin i zadośćuczynienia. Może je kierować do osoby, która stworzyła nagranie, i do platformy, która umożliwiła dystrybucję.
Naruszenia w pracy: mobbing i godność pracownika
Art. 11¹ Kodeksu pracy zobowiązuje pracodawcę do poszanowania godności i innych dóbr osobistych pracownika. Art. 94³ definiuje mobbing jako działania uporczywe i długotrwałe, wywołujące u pracownika poczucie zaniżonej przydatności zawodowej.
Sąd Najwyższy w wyroku z 25 marca 2025 r., III PSKP 37/24 rozszerzył odpowiedzialność pracodawcy. Pracodawca odpowiada za działania własne lub przełożonych, a po tym wyroku także za bierność wobec mobbingu współpracowników wobec ofiary. To ważna zmiana linii orzeczniczej.
W sprawach mobbingu zasądzane zadośćuczynienia sięgają nawet 130 000 zł (przykłady z orzecznictwa 2024-2025).
Sprostowanie prasowe
Odrębną drogą ochrony jest sprostowanie prasowe (art. 31a Prawa prasowego). Każda osoba, której dotyczy materiał prasowy, może żądać od redaktora naczelnego sprostowania nieprawdziwych lub nieścisłych informacji w terminie 21 dni od publikacji. Redaktor ma 7 dni na publikację sprostowania. W razie odmowy lub wadliwej publikacji sprawa trafia do sądu (postępowanie szczególne, do 30 dni).
To szybsza droga niż klasyczny pozew o ochronę dóbr osobistych, ale ograniczona do sprostowania (bez zadośćuczynienia).
Realne kwoty zadośćuczynień
Kwoty zadośćuczynień zależą od skali i medium naruszenia:
- Sprawy „małe” (negatywna recenzja, hejt na lokalnym forum): 1 000, 10 000 zł.
- Sprawy typowe (pomówienie w mediach społecznościowych, fake review konkurencji): 5 000, 50 000 zł.
- Sprawy mobbingowe: zadośćuczynienia do 130 000 zł (przykłady z 2024-2025).
- Sprawy medialne (artykuły prasowe, programy TV): od kilkudziesięciu tysięcy do kilkuset tysięcy złotych.
- Sprawy osób publicznych / dużych firm: rośnie wpływ funkcji represyjno-prewencyjnej (wyrok Sądu Najwyższego II CSKP 59/23 z 2025 r.).
Do tego dochodzą koszty publikacji przeprosin. Ogłoszenie w prasie regionalnej kosztuje od kilku tysięcy złotych, publikacja w gazecie ogólnopolskiej nawet 50 000 zł i więcej.
Najnowsze orzecznictwo Sądu Najwyższego 2024-2025
Pięć orzeczeń, które obecnie kształtują linię orzeczniczą:
- Uchwała Sądu Najwyższego z 3 października 2023 r., III CZP 22/23: firma może żądać zadośćuczynienia za nieprawdziwą negatywną opinię (fake review).
- Wyrok Sądu Najwyższego z 13 listopada 2024 r., II CSKP 351/24: naruszenie dóbr firmy bez bezpośredniego wskazania nazwy (sytuacja „każdy wie kogo dotyczy”).
- Wyrok Sądu Najwyższego z 21 stycznia 2025 r., II CSKP 142/23: granice dozwolonej krytyki konsumenckiej.
- Wyrok Sądu Najwyższego z 5 marca 2025 r., II CSKP 59/23: represyjno-prewencyjna funkcja zadośćuczynienia, uwzględnienie sytuacji majątkowej naruszyciela.
- Wyrok Sądu Najwyższego z 25 marca 2025 r., III PSKP 37/24: odpowiedzialność pracodawcy za bierność wobec mobbingu współpracowników.
Powiązane usługi
- Prawo autorskie i własność intelektualna – ochrona wizerunku, deepfake, autorstwo treści
Najczęściej zadawane pytania
Co grozi za naruszenie dóbr osobistych?
Konsekwencje są trzy i mogą wystąpić równolegle. (1) Roszczenia cywilne: zaniechanie, usunięcie skutków, przeprosiny, zadośćuczynienie pieniężne (art. 24 i 448 Kodeksu cywilnego). (2) Odpowiedzialność karna: od grzywny po 2 lata pozbawienia wolności za zniesławienie w mediach (art. 212 § 2 Kodeksu karnego), za stalking do 8 lat (art. 190a § 3). (3) Koszty postępowania: opłaty sądowe, koszty zastępstwa procesowego, koszty publikacji przeprosin.
Co to są dobra osobiste?
Wartości osobowe człowieka chronione przez prawo cywilne (art. 23 Kodeksu cywilnego): zdrowie, wolność, cześć (godność i dobre imię), nazwisko, wizerunek, tajemnica korespondencji, prawo do prywatności i inne. Katalog jest otwarty, orzecznictwo dodaje nowe wartości, np. kult pamięci osoby zmarłej, więź rodzinną. Firmy mają dobra osobiste odpowiednio (art. 43 Kodeksu cywilnego), z dobrym imieniem na pierwszym planie.
Jak udowodnić naruszenie dóbr osobistych?
Powód musi wykazać tylko trzy elementy: istnienie dobra osobistego, naruszenie (np. publikacja obraźliwego komentarza, deepfake) oraz związek przyczynowy. Bezprawność jest domniemana. To pozwany musi udowodnić, że działanie nie było bezprawne (np. że to dozwolona krytyka prasowa). Najważniejsze dowody: screenshot z datą i godziną, zaświadczenie notarialne autentyczności screenshotu, web archive (archive.org), zeznania świadków, opinie biegłych z zakresu językoznawstwa lub mediów.
Gdzie zgłosić naruszenie dóbr osobistych?
Trzy główne ścieżki. (1) Wezwanie do zaniechania wysłane bezpośrednio do sprawcy. (2) Pozew cywilny do sądu okręgowego właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanego (właściwość rzeczowa wyłączna, art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego). (3) Prywatny akt oskarżenia w sprawach z art. 212/216 Kodeksu karnego (zniesławienie, znieważenie). Dla naruszeń internetowych dodatkowo: notice-and-action wobec platformy (DSA).
Jak zgłosić naruszenie dóbr osobistych w internecie?
Trzy równoległe drogi. (1) Zgłoszenie do platformy przez DSA notice-and-action (Facebook, Google, X mają obowiązek je rozpatrzyć). (2) Wezwanie do sprawcy, jeśli jest zidentyfikowany. (3) Pozew o ujawnienie danych użytkownika do administratora platformy, a następnie pozew cywilny. Po sprawie Brzoska/Meta z 2024-2026 r. można też pozwać samą platformę za aktywne targetowanie reklamy z naruszeniem.
Kiedy pracodawca narusza dobra osobiste pracownika?
Każde działanie naruszające godność pracownika (art. 11¹ Kodeksu pracy) lub mające znamiona mobbingu (art. 94³ Kodeksu pracy): uporczywa krytyka, ośmieszanie, izolowanie, długotrwałe nadmierne obciążanie pracą. Pracodawca odpowiada za działania własne i przełożonych, a od marca 2025 r. także za bierność wobec mobbingu współpracowników wobec ofiary (wyrok Sądu Najwyższego III PSKP 37/24).
Jak napisać pozew o naruszenie dóbr osobistych?
Pozew musi zawierać: oznaczenie sądu okręgowego (właściwość wyłączna), strony i wartość przedmiotu sporu (suma żądanego zadośćuczynienia + symboliczna wartość roszczenia niemajątkowego). Dalej roszczenia (zaniechanie, usunięcie skutków, oświadczenie o określonej treści i formie, zadośćuczynienie), uzasadnienie faktyczne i dowody (screenshot, zaświadczenie notarialne, świadkowie). Opłata sądowa: 600 zł od roszczenia niemajątkowego + 5% od zadośćuczynienia. Sporządzenie pozwu wymaga szczegółowej analizy dowodów; każdy błąd dowodowy może oznaczać oddalenie powództwa.
Czy firma ma dobra osobiste?
Tak. Art. 43 Kodeksu cywilnego nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów o dobrach osobistych osób fizycznych do osób prawnych. Najważniejsze dobra firmy to: dobre imię (renoma, reputacja, goodwill), nazwa, wolność działania, tajemnica korespondencji. Firma może żądać zadośćuczynienia za fake review na Google Maps (uchwała Sądu Najwyższego III CZP 22/23 z 2023 r.) i za pomówienie w mediach. Może też żądać go za nieuczciwą konkurencję (art. 14 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji).
Konkurencja pisze nieprawdziwe recenzje na Google. Jak walczyć?
Trzy etapy. (1) Zabezpieczenie dowodów (screenshot z notariuszem, web archive). (2) DSA notice-and-action do Google z żądaniem usunięcia treści jako nielegalnej (uchwała Sądu Najwyższego III CZP 22/23 daje silną podstawę). (3) Pozew cywilny o ochronę dóbr osobistych firmy wraz z roszczeniami z ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Można żądać zaniechania, usunięcia skutków, zadośćuczynienia i odszkodowania za utracone dochody. W sprawach o zorganizowaną kampanię negatywnych recenzji można też skierować zawiadomienie do prokuratury.
Czy AI-generated zdjęcie z moją twarzą to naruszenie dóbr osobistych?
Tak. Wykorzystanie cech twarzy konkretnej osoby bez jej zgody w obrazie lub nagraniu wygenerowanym przez AI (deepfake) narusza co najmniej dwa dobra osobiste. Są to wizerunek (art. 81 ustawy o prawie autorskim) i dobre imię. Sprawa Brzoska/Mensah przeciwko Meta z 2024-2026 r. wyznaczyła linię: odpowiedzialność może obejmować twórcę deepfake'a, a także platformę, która aktywnie dystrybuowała reklamę. Zadośćuczynienia w tej kategorii spraw mogą być wysokie.
Czy mogę żądać usunięcia mojego zdjęcia z internetu?
Tak. Roszczenie o usunięcie skutków naruszenia (art. 24 § 1 Kodeksu cywilnego) obejmuje żądanie usunięcia konkretnego materiału z konkretnego portalu. Procedura: najpierw wezwanie do administratora portalu. W razie odmowy – DSA notice-and-action. W razie dalszej odmowy – pozew cywilny przeciwko administratorowi (art. 14 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną). Dodatkowo można powołać się na prawo do bycia zapomnianym (art. 17 RODO) wobec wyszukiwarek (Google ma osobny formularz zgłoszeniowy).
Czy żona zmarłego może bronić jego pamięci?
Tak. Kult pamięci osoby zmarłej to dobro osobiste najbliższych członków rodziny: małżonka, dzieci, rodziców, rodzeństwa. Naruszenie kultu pamięci (np. obraźliwy nekrolog, pomówienie zmarłego w mediach, znieważenie grobu) uzasadnia roszczenia tych osób, nie zmarłego (zmarły nie ma już dóbr osobistych). Linia ta jest ugruntowana w orzecznictwie polskim od dziesięcioleci.
Pomówiono mnie w gazecie. Czy mogę żądać sprostowania?
Tak. Procedura: w terminie 21 dni od publikacji wysłać do redaktora naczelnego pisemne żądanie sprostowania (art. 31a Prawa prasowego). Redaktor ma 7 dni na publikację sprostowania w równorzędnym miejscu i formie. W razie odmowy: pozew o opublikowanie sprostowania w postępowaniu szczególnym (do 30 dni rozpoznania). Sprostowanie nie wyklucza równoległego pozwu o zadośćuczynienie z art. 448 Kodeksu cywilnego.
Ile czasu mam na pozew o naruszenie dóbr osobistych?
Roszczenia majątkowe (zadośćuczynienie, odszkodowanie) przedawniają się z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej. Termin nie może jednak przekroczyć 10 lat od zdarzenia (art. 442¹ Kodeksu cywilnego). W sprawach wynikłych z przestępstwa: 20 lat. Roszczenia niemajątkowe (zaniechanie, usunięcie skutków, przeprosiny) nie przedawniają się, dopóki naruszenie trwa lub jego skutki utrzymują się.
Dostałem pozew o naruszenie dóbr osobistych. Co robić?
Pierwsza godzina decyduje. Należy: (1) nie usuwać żadnych materiałów – to już dowody. (2) Zachować spokój w korespondencji z powodem; każde słowo może być cytatem. (3) Zabezpieczyć własne dowody (kontekst wypowiedzi, świadków, ekspertyzy). (4) Skontaktować się z adwokatem. Linie obrony: (a) prawda i interes społeczny, (b) opinia, nie fakt, (c) zgoda powoda, (d) wykonywanie prawa podmiotowego, (e) zarzut przedawnienia roszczeń majątkowych.